De retraite als snelkookpan

wo 20 okt 2021
Maaike van Dijk op de rug gezien, tijdens een van de retraites

Maaike van Dijk in de Oude Abdij in Drongen.

Maaike van Dijk kreeg na haar studie Geestelijk verzorger de feedback dat haar spiritualiteit niet was gerijpt. Dat zette haar op een nieuw spoor. Ze nam al deel aan verschillende retraites van vijf of acht dagen. 

Maaike van Dijk kreeg na haar studie Geestelijk verzorger de feedback dat haar spiritualiteit niet was gerijpt. Dat zette haar op een nieuw spoor. Ze nam al deel aan verschillende retraites van vijf of acht dagen. 

“Hoe kan ik mijn spiritualiteit verder ontwikkelen? Die vraag speelde door mijn hoofd toen ik de feedback kreeg dat mijn spiritualiteit niet gerijpt was. Ik had zes jaar theologie achter de kiezen en was opgeleid als geestelijk verzorger. Er waren veel theoretische vakken bij waarin ‘jij’ niet zo aan de orde komt. Wie ben ik als gelovige? Wat betekent het geloof in mijn leven? Als geestelijk verzorger heb je een goede basis nodig. Met dat besef ben ik op zoek gegaan.”

Of ik soms bid?

“Via iemand uit het bisdom kwam ik in aanraking met een geestelijk begeleider uit de ignatiaanse traditie. We spraken over wie ik was, wat ik deed, welke rol de Bijbel in mijn leven speelt en of ik soms bid. Onderwerpen die in gesprekken met vrienden niet op die manier aan de orde komen, want die zijn niet bezig met religie. Het was mooi om te merken dat iemand God present stelde in het dagelijks leven zonder die basis gek te vinden.”

Het was zo bijzonder wat ik had meegemaakt

“Misschien was een stilte-retraite iets voor mij, zei mijn begeleider. Dat werd een compleet nieuwe ervaring. Na vijf dagen ging ik met heimwee terug naar huis. Hoe verder ik bij de Oude Abdij in Drongen vandaag ging, hoe groter de knoop in mijn maag werd. Het was zo bijzonder wat ik had meegemaakt.”

“Er was een gevoel van veiligheid tijdens die 5-daagse retraite – dat later ook terugkwam tijdens de retraites van acht dagen. Ik vond het bijzonder om de retraite in een groep mee te maken, zonder de anderen te kennen. De groep werd gesmeed doordat iedereen hetzelfde meemaakte en er met dezelfde instelling zat: je spiritualiteit verdiepen, luisteren naar wat God je te zeggen heeft in de stilte.”

Filters zijn niet nodig

“In het dagelijks leven word ik wel eens moe van het filteren van alle informatie en prikkels. Het lukt dan niet meer om alles in je hart te laten komen. Tijdens zo’n retraites zijn die filters niet nodig. Je kunt jezelf helemaal openzetten. Een viering in de kerk of een moment van gebed komt daardoor veel meer binnen.”

Tijdens die retraites ben ik de kracht van stilte gaan ervaren

“Tijdens een retraite spreek je dagelijks 45 minuten met je geestelijk begeleider. Die geeft Bijbelteksten mee om mee te mediteren, afgestemd op waar jij mee bezig bent. Soms waren dat voor mij bekende teksten. In iedere retraite kreeg ik de tekst over de Emmaüsgangers. Het was opvallend om te merken dat mijn focus tijdens de meditatie over die tekst steeds anders was. Hoe kom ik nu thuis met Jezus? Hoe herken ik Hem onderweg?”

“Tijdens die retraites ben ik de kracht van stilte gaan ervaren. Als ik door het jaar heen in de eucharistieviering zit, denk ik wel eens: en nu even je mond houden, zodat we God kunnen ervaren in de stilte. Ik zie steeds beter dat die stilte overal te vinden is en dat je God overal kunt ontmoeten. Dat is door die retraites veranderd.”

Niets leidt af

“Thuis een plek geven aan gebed vind ik nog altijd wel moeilijk. Ik maak wel altijd goede voornemens, maar de situatie is gewoon anders. Wel ben ik mij meer thuis gaan voelen in de Bijbelverhalen. De ignatiaanse spiritualiteit is een bron waaruit ik kan putten tijdens de ontmoetingen op mijn werk als geestelijk verzorger in een verzorgingshuis. Dat ik professioneel ook met mijn geloof bezig ben, helpt. Anders zou mijn spirituele bron misschien opdrogen, of zou ik steeds vervallen in hetzelfde.”

“Het is heerlijk om in de zomer even acht dagen helemaal weg te zijn. Geen telefoon, geen nieuwsberichten, niets wat me afleidt. Vorig jaar ging ik de retraite in zonder mondkapje, want die was nog niet verplicht. Toen ik na de retraite de supermarkt in ging, werd ik teruggefloten omdat ik geen mondmasker droeg. Dat die inmiddels verplicht waren was mij ontgaan. Je leeft even helemaal in een andere bubbel. Dat kun je thuis moeilijk op zo’n manier ervaren denk ik. Het is een snelkookpan aan religieuze ervaringen.”

Bekijk hier welke retraite bij jou past

Retraites 4

Bekijk alle nieuwsberichten

Deel