Voor Sibrecht (29) was de Magis-retraite ‘Even uit de ruis’ van 20-22 maart meer dan een weekend van rust en stilte. Het is een ervaring die hem helpt om dieper te leven vanuit wat voor hem echt belangrijk is.

Waarom heb je aan deze retraite deelgenomen?

“Bij eerdere Magis-weekenden vond ik altijd een ruimte waar ik kon stilvallen, waar niets werd opgedrongen, maar waar ik wel geholpen werd om te luisteren naar wat er vanbinnen leeft. In het gewone leven probeer ik dagelijks te bidden. Een retraite helpt om dat te verdiepen. Het helpt mij om niet het noorden kwijt te raken en om opnieuw aandacht te krijgen voor wat er vanbinnen leeft. Dat gebeurt niet in één keer, maar groeit stap voor stap.”

Kun je ons meenemen naar een moment uit de retraite die je sterk is bijgebleven?

“Tijdens het weekend werden we ingedeeld in een Magis Circle, een uitwisselingsgroep. Ik deelde over een moeizame gebedservaring in de ochtend. Ik vond het heel sterk dat andere deelnemers zich oprecht geraakt voelden door wat ik deelde. En niet alleen geraakt, maar ook heel betekenisvol reageerden. Via een van de deelnemers kreeg ik nadien ook een mooi boek mee dat echt van toepassing was op wat ik had verteld. Dat was een moment dat ik totaal niet had verwacht, en dat toch heel sterk is blijven hangen.”

Je ervoer een veiligheid om iets dieps van jezelf te delen…

“Wat mij altijd aanspreekt bij Magis is het ongedwongene. Ik ervaar daar veel vrijheid. Vaak ook stilte, maar een stilte die elke deelnemer vrijlaat om zijn eigen weg te zoeken. Er is ruimte. Tegelijk is er ook begeleiding en structuur. Bijvoorbeeld door te werken met zorgvuldig gekozen bijbelteksten. Daar gaan we mee aan de slag, individueel, maar ook samen.”

“Daarnaast wisselen we geregeld en gestructureerd uit over de ervaringen die we opdeden in de stilte of het gebed. Het is een veilig kader om tot echte uitwisseling te komen. Dat helpt om mijn eigen ervaring te verdiepen.”

“De combinatie van Magis spreekt mij aan: vrijheid én structuur. Ruimte én begeleiding.”

Heb je iets kunnen meenemen van je retraite-ervaring in je dagelijks leven daarna?

“De directe ervaring ebt misschien snel weg door drukte en verplichtingen van alledag, maar op de lange termijn zijn die ervaringen wezenlijk. Tijdens een eerdere retraite kon ik bijvoorbeeld een belangrijke keuze maken voor mijn toekomst. Wat nu blijft hangen is de herinnering en ook wel de mensen die ik heb leren kennen. Ik draag hen met mij mee.

Ook het verder oefenen en verdiepen met handvatten die ik kreeg bij Magis zijn iets blijvends. Hoe ik met de Bijbel kan bidden, hoe ik kan stilstaan bij mijn innerlijk leven. Ik word geholpen om bewuster na te gaan welke gedachten, gevoelens of keuzes iets van vrede, vreugde of richting geven, en welke mij eerder leeg of onrustig maken. Dat is geen eenvoudig kompas. Ignatiaanse spiritualiteit is niet gewoon een zoektocht naar aangename gevoelens op korte termijn. Het gaat ook om keuzes durven maken vanuit die innerlijke bewegingen. 

Als je een vriend zou meenemen naar een volgende Magis-retraite, wat hoop je dat hij daar vindt?

“Dat hij zich er meer van bewust wordt dat hij een innerlijk leven heeft. Als hij dat vervolgens in verband kan brengen met gebed, met de Bijbel, met God, dan zou ik dat heel mooi vinden, maar dat hangt af van zijn startsituatie. Tegelijk is die bewustwording voor iedereen belangrijk: wat leeft er in mij? Welke verlangens zijn er? Welke gevoelens? Dat zegt soms meer dan je hoofd. Ze wijzen iets aan.”

Sibrecht Delaere (29) woont in Brugge. Na zijn master geschiedenis begon hij aan de opleiding tot leraar geschiedenis. Hij is actief als leiding in de scouts en zoekt in zijn dagelijks leven naar manieren om zijn geloof te verdiepen, onder meer door gebed en deelname aan Magis-activiteiten.