Ignatiaanse bijbelmeditatie: Broodvermenigvuldiging

Broodvermenigvuldiging (Mc 6, 30-44)

five-loaves-and-two-fish

Hieronder vind je een volledig uitgeschreven bijbelse meditatie, in zes stappen. Doorloop ze een voor een.

 

  1. Begin van de meditatie: lichaamshouding : je leeft met je hart, verstand maar ook met je lichaam en je ziel. Neem, om deze gebedstijd te beginnen, even de tijd om een goede houding te vinden. Iets tussen spanning en ontspanning. Een houding van ontvankelijkheid. Laat je zorgen even los. Wees aanwezig. Bij jezelf en bij God.

 

  1. Lees een eerste maal de bijbelpassage

 De apostelen kwamen bij Jezus terug en brachten hem verslag uit van wat ze allemaal gedaan hadden en wat ze aan de mensen hadden geleerd. Intussen was het zo’n komen en gaan van mensen dat Jezus en zijn leerlingen niet eens tijd vonden om te eten. Daarom zei hij tegen hen : “Kom, laten we ergens naartoe gaan waar we alleen kunnen zijn. Dan kunnen jullie wat uitrusten.” En ze gingen in de boot, naar een rustige plaats waar ze alleen konden zijn.

Maar de mensen zagen hen vertrekken en velen begrepen waar zij heen gingen. Uit alle plaatsen ging men er over land snel naar toe. Men kwam er eerder aan dan Jezus en zijn leerlingen. Toen Jezus daar aan land ging, zag hij een grote menigte. En medelijden beving hem : zij waren als schapen zonder herder. En hij begon hun veel te leren.

Toen het al laat was geworden, kwamen zijn leerlingen hem zeggen : “Het is hier erg afgelegen en het is al vrij laat. Stuur de mensen weg, dan kunnen ze bij de boeren in de dorpen in de omgeving wat eten kopen.” “Geven jullie hun te eten!” zei Jezus. “Moeten wij dan voor zo’n tweehonderd zilverstukken brood gaan kopen om hun eten te geven?” Vroegen de leerlingen. Jezus zei : “Hoeveel broden hebben jullie? Ga eens kijken!” Ze gingen kijken en zeiden : “Vijf, en twee vissen.” Jezus zei tegen zijn leerlingen dat de mensen op het groene gras moesten gaan zitten, in groepen. De mensen deden dat, in groepen van honderd en van vijftig.

En hij nam de vijf broden en de twee vissen, sloeg zijn ogen op naar de hemel en sprak het zegengebed uit. Toen brak hij de broden in stukken en gaf ze aan de leerlingen om ze uit te delen aan de mensen. Ook de twee vissen verdeelde hij onder de mensen.

En ze aten allemaal tot ze genoeg hadden. Ze haalden op wat er over was : twaalf manden vol brood en vis. Het aantal mensen dat gegeten had, bedroeg vijfduizend.

 

  1. Beeld je de omgeving in waar dit verhaal zich afspeelt : Kijk naar de plaats. Het is een warme zomeravond. Het is wat vochtig, je hoort krekels zingen, het begint te schemeren. Kijk en luister naar dat heuvelachtige landschap, naast een groot meer. Er is nog een grote massa mensen in de buurt.
  • Misschien ben ik één van die mensen, iemand uit de anonieme massa, of één van de apostelen, Petrus …
  • Of misschien kom ik toevallig langs en kijk nieuwsgierig naar wat daar gebeurt.
  • Of misschien voel ik mij gestoord door al die heisa waar ik echt niet om gevraagd heb en die ik mij moet laten welgevallen.
  • Of nog, misschien ben ik een vogeltje of een hondje dat gewoon alles kan meevolgen

 

  1. Meditatie in 5 stukjes

 

De apostelen kwamen bij Jezus terug en brachten hem verslag uit van wat ze allemaal gedaan hadden en wat ze aan de mensen hadden geleerd. Intussen was het zo’n komen en gaan van mensen dat Jezus en zijn leerlingen niet eens tijd vonden om te eten. Daarom zei hij tegen hen : “Kom, laten we ergens naartoe gaan waar we alleen kunnen zijn. Dan kunnen jullie wat uitrusten.” En ze gingen in de boot, naar een rustige plaats waar ze alleen konden zijn.

 

  • Het is een drukke tijd geweest, de apostelen zijn vermoeid en hebben honger; ze hebben er nood aan om te rusten, om tot stilte te komen; alleen en met mekaar. Ze mogen het eens allemaal uitspreken. Nu worden zìj eens beluisterd. Dat doet goed.
  • Ook jij hebt mogelijks een drukke dagen achter de rug, met allerlei vergaderingen, de kinderen, mooie dingen, moeilijke dingen.
  • Misschien verlang je er ook naar om gewoon thuis te komen; en misschien meer nog, om ook beluisterd te kunnen worden.
  • Kijk, voel, luister, laat even gebeuren …

 

Maar de mensen zagen hen vertrekken en velen begrepen waar zij heen gingen. Uit alle plaatsen ging men er over land snel naar toe. Men kwam er eerder aan dan Jezus en zijn leerlingen. Toen Jezus daar aan land ging, zag hij een grote menigte. En medelijden beving hem : zij waren als schapen zonder herder. En hij begon hun veel te leren.

 

  • Plots zijn daar weer mensen die om aandacht vragen; mensen die hulp nodig hebben; ze hebben honger, ze zijn verloren. Kijk er naar, naar die vragende, angstige gezichten
  • Wie zie je daar zitten, jij zelf misschien? Waarnaar verlangen die mensen? Waarnaar verlang jij?

 

Toen het al laat was geworden, kwamen zijn leerlingen hem zeggen : “Het is hier erg afgelegen en het is al vrij laat. Stuur de mensen weg, dan kunnen ze bij de boeren in de dorpen in de omgeving wat eten kopen.” “Geven jullie hun te eten!” zei Jezus. “Moeten wij dan voor zo’n tweehonderd zilverstukken brood gaan kopen om hun eten te geven?” Vroegen de leerlingen. Jezus zei : “Hoeveel broden hebben jullie? Ga eens kijken!” Ze gingen kijken en zeiden : “Vijf, en twee vissen.” Jezus zei tegen zijn leerlingen dat de mensen op het groene gras moesten gaan zitten, in groepen. De mensen deden dat, in groepen van honderd en van vijftig.

 

  • Jezus vraagt iets totaal onmogelijks aan zijn apostelen. Ze zijn nu wel van goede wil, maar eten geven aan 5000 mensen … Ze protesteren wat; ze aarzelen, maar toch beginnen ze eraan.
  • Hoe voelt jij je daarbij? Wat treft jou in de reactie van de leerlingen.
  • Misschien jij ooit iets analoogs meegemaakt, een situatie waar jou ook iets onmogelijks werd gevraagd ?

 

En hij nam de vijf broden en de twee vissen, sloeg zijn ogen op naar de hemel en sprak het zegengebed uit. Toen brak hij de broden in stukken en gaf ze aan de leerlingen om ze uit te delen aan de mensen. Ook de twee vissen verdeelde hij onder de mensen.

 

  • Het merkwaardige is dat het eigenlijk Jezus is die alles doet, en tegelijkertijd ook de leerlingen. Hoe dan ook, mét Hem, lukt blijkbaar ook het onmogelijke

 

En ze aten allemaal tot ze genoeg hadden. Ze haalden op wat er over was : twaalf manden vol brood en vis. Het aantal mensen dat gegeten had, bedroeg vijfduizend.

 

  • 5000 mensen zijn verzadigd. Kijk maar naar die mensen die voldaan zijn, naar geest én naar lichaam.
  • Misschien herken je wel de een of de ander. Misschien zit je er zelf wel tussen.
  • Misschien voel je iets van de verwondering en de stille vreugde van de leerlingen. Misschien gaat je blik gewoon naar Jezus, diegene die het uiteindelijk heeft mogelijk gemaakt. Wat is dat toch voor een man ?

 

  1. Slot : Neem tot slot nog even de tijd om te praten met God, Jezus, Maria of iemand anders in wie je vertrouwen heb. Spreek gemoedelijk, zoals een vriend(in) spreekt met een vriend(in). Dank voor iets, stel een vraag, spreek uit wat je bijzonder getroffen heeft of iets anders dat zich spontaan aandient in je hart.
Facebooktwitter

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.